Tweede dag herplaatsing

Ben begint zich thuis te voelen en heeft de bank in beslag genomen. Zelf moet ik nog aan zijn naam wennen want ik betrap me er steeds op dat ik Baldr tegen hem zeg.
De tweede nacht verliep wat rustiger al stond hij nog wel een paar maal op.
Gisteren zes lange wandelingen gemaakt en vandaag weer en gelukkig kwamen we geen hond tegen. Helaas gaat hij ook tekeer als hij geblaf hoort, wat op zich normaal is voor Schapendoezen al overdrijft hij het ontzettend.
Vandaag kwamen we een holler tegen maar gelukkig zag ik die eerder zodat ik zijn aandacht op mij kon vestigen. Even later stuitten we echter op een oud vrouwtje dat midden in het bos stilstond en dat gaf aanleiding tot een blafpartij. Toen er ook nog een oud mannetje op krukken aan kwam strompelen werd hij woedend en had ik al mijn kracht nodig om te voorkomen dat hij het aanviel.

Thaile: de langstlevende van mijn laatste nest Schapendoezen

Thaïle heeft het heel zwaar gehad in haar jeugd omdat ze nog geen half jaar oud, gestolen werd door een kamper en pas maanden later teruggevonden werd, zo uitgehongerd dat ze als Maltezer Leeuwtje aan een oud vrouwtje verkocht was.
Daarna kwam ze in Duitsland terecht bij een fokker waar ze twee nestjes wierp. Van haar laatste nest bleven er maar twee in leven. Momenteel heeft ze 250 nakomelingen. Ze wordt dit jaar vijftien

Bang voor een speelgoedhondje

Vanochtend liet ik Ben dit hondje zien. Hij hapte ernaar en beet erin zodra ik het bewoog en als ik het weggooide bracht hij het terug. Daarna ging ik hem uitlaten en zette het hondje op de bank. Aan het eind van de middag zat ik naar een nieuwe aflevering van de Trumpstory te kijken terwijl Ben naast me zat toen hij ineens begon te grommen naar dat hondje. Toen ik het pakte deinsde hij achteruit tot onder de tafel. Ik gooide het hondje toen voor hem op de grond en daar schrok hij zo van dat hij omhoogsprong en de tafel omverwierp en nu is hij zo van streek dat hij niet eens een hondenkauwworstje wilde aannemen terwijl hij daar eerder nog dol op was. Zelfs een stukje kalfsleverworst weigerde hij.
Om de spanning te ontladen ben ik maar wat gaan wandelen maar eenmaal terug ging hij timide liggen slapen met zijn rug naar de plek waar het hondje zat dat ik natuurlijk al uit zicht gebracht had.
Héél jammer want ik was juist zo blij iets gevonden te hebben waar hij met mij mee wilde spelen.

De eerste nacht

Ben kreeg zijn mand mee maar meer dan zitten wil hij er niet in. Slapen doet hij ernaast. Vannacht sliep hij aan het voeteneind van m'n bed, stond een paar maal op, liep een rondje en ging weer liggen. Om zes uur begon hij ineens te piepen, aan de deur te krabben, en aan de openstaande kier van het raam te snuiven. Ik dacht dat hij naar huis verlangde dus bleef ik in eerste instantie liggen maar hij begon zo'n kabaal te maken dat ik toch maar opstond en met hem naar buiten ging. Bleek dat hij dringend moest plassen.

Bens aankomst

Vanmiddag kwam Ben dan eindelijk. Eerst hebben we nog samen met de vorige eigenaar een wandelingetje gemaakt om de spanning van de autorit te ontladen. Gelukkig ontging het hem dat zijn mensen er vandoor gingen omdat hij gulzig een rondslingerend oortje aan het verorberen was. Toen hij het in de gaten kreeg ging hij los zoals alleen schapendoezen dat kunnen, met oorverdovend geblaf dus. Met een flink bot kon ik hem echter op andere gedachten brengen. Dat had hij binnen een uurtje verslonden waarna ik een lange wandeling met hem maakte. Voor mij de eerste keer dat ik met een aangelijnde schapendoes wandelde, wat ik niet voor herhaling vatbaar vind maar waar ik waarschijnlijk nog maanden mee door moet gaan.
Daarna ben ik even gaan liggen, waarbij Ben zich aan mijn voeten neervleidde en geduldig wachtte tot ik weer opstond maar nu staat hij de hele tijd voor de deur te dralen omdat hij weer naar huis wil.

Bens bijterij

Ben werd op 19 augustus 2012 met de keizersnee gehaald, samen met zijn broertje. Toen hij acht maanden was, beet hij op straat een kleuter van drie en tot op heden heeft hij nog drie andere kinderen gebeten, drie fietsers van hun fiets afgetrokken, vijf volwassen mannen in hun schouder (!) gebeten en ook nog zijn eigenaresse plus haar zoon. Die had middels antiblafbanden, halti's, tuigen, snuitjes, muilkorven en castratie geprobeerd hem het bijten af te leren maar was tot de conclusie gekomen dat het haar niet zou lukken de hond te veranderen en bood hem daarom voor herplaatsing aan.
Dat trok mijn aandacht en toen ik bij mijn bezoek aan de hond met eigen ogen zag hoe hij bij het uitlaten een fietster greep en van haar fiets aftrok, besloot ik direct deze hond te nemen.
Morgen komt hij.

Plotselinge dood Baldr

Baldrs vader werd 16 en zijn grootvader 15 dus ik was er zeker van dat Baldr de 14 wel zou halen maar helaas werd hij maar dertieneneenhalf. Op een slechte dag wilde hij niet meer eten, kreeg de dag erna zwarte diarree en toen ik met hem.maar de dokter ging in de verwachting daar iets voor te krijgen, constateerde de arts een maagbloeding en liet hem inslapen. Zijn broertje Yoda was een jaar eerder overleden en zijn andere broer Bobbie stierf een half jaar later. Althans hij was zo zwaar dement geworden dat ze hem op zijn 14e verjaardag lieten inslapen. Gek genoeg leven zijn vier zussen nog allemaal, de een wat dementer dan de ander.