Ben laaft zich

Ben drinkt water bij voorkeur als hij er met al zijn poten in kan staan en dan blijft hij doorgaan totdat iets zijn aandacht trekt. Kinderstemmen bijvoorbeeld. Daar is hij bijzonder gevoelig voor, heel anders als mijn eigen Schapendoezen, die negeerden dat geheel.

Graven zit Schapendoezen in het bloed

Die van mij groeven graag gedierte van muizen tot konijnen op maar Ben graaft uitsluitend voor eigen gemak. Vanwege de warmte besloot hij vandaag te proberen een hol in de oever te graven tot hij zich erbij neerlegde dat zulks onbegonnen werk was.

Schapendoezen blaffen bij klokgelui

Ben blaft net als als alle Schapendoezen die ik gehad heb met het luiden van kerkklokken mee. Zelfs op 3 km. afstand, zoals hier het geval is. Ik woon echter maar 500 meter van de kerk en vooral wanneer die religieuzen hun rare rites vroeg in de ochtend uitvoeren, is dat geen pretje. Vooral omdat Ben harder blaft naarmate de klokken luider klinken.

Schapendoezen komen altijd terug

Ben voelt zich nu zo vrij dat hij vaak helemaal uit zicht verdwijnt en minuten lang blijft maar hij komt wel altijd vanzelf weer terug.

Ben blij met crisismaatregelen

Hier heerst op dit moment de stilte van het pre-industriële tijdperk. Zelfs in de verste verte valt geen motorgeluid meer waar te nemen. Daarom durf ik nu midden op de autoweg te lopen met Ben, voor wie een heel nieuwe wereld open gaat.

Schapendoes rust zacht

Al mijn Schapendoezen waren dol op gaten graven maar Ben is de enige die er daarna ook nog in gaat liggen uitrusten

Oorsprong vachtkleuren schapendoes

Vachtkleur speelt bij de Schapendoes geen rol. Volgens de kynologische keurmeesters heeft een goede hond geen kleur. Waarmee ze bedoelen dat de algehele kwaliteit altijd voorgaat. Voor rashonden mag dat waar zijn maar vroeger was kleur voor gebruikshonden juist van doorslaggevende betekenis.

Bronnen uit de Klassieke Oudheid stellen duidelijk dat bij schaapskudden witte honden gebruikt moeten worden. In die tijd bezat de mens al net zolang schapen en honden als er sindsdien verstreken is dus ze beschrijven een allang bestaande, op ervaring berustende praktijk. Middeleeuwse bronnen stellen dat de herders witte honden gebruiken bij schaapskudden om ze te doen verschillen van wolven, al zijn die het niet eens over de vraag of dat omwille der schapen of herders was.

Volgens dezelfde bronnen gebruikten de boeren voor erfbewaking uitsluitend zwarte honden, omdat die ’s nachts dienst deden. Bruin, grijs en kleurvariëteiten ervan trof men daarom vroeger niet aan bij de boerenhonden maar, afgezien van de gezelschapshonden van stedelingen, bij jacht- en andersoortige gebruikshonden waar schutkleuren voor de taak vereist werden. Patrouille- en berichthonden van het leger bijvoorbeeld mochten niet effen bruin, wit of zwart zijn maar grijs, gevlekt of gestroomd.  

De honden die hier te lande gebruikt werden bij schaapskudden, deden dat slechts als bijbaantje naast erfbewaking. Daarom hoefden ze ook niet wit te wezen.  Naar gelang de andere taken die hij had, bijvoorbeeld als stropershond[1], bezat zo’n hond bepaalde kleuren. Hun geschiktheid voor het hoeden van schaapskudden was derhalve van ondergeschikt belang, alleen al omdat honden daar niet echt voor nodig waren. De kleuren van de Schapendoes zijn authentiek en verklaarbaar en onderbouwen dat het geen specifiek voor het hoeden van schaapskudden gebruikt ras was.

Of vachtkleur en eigenschappen met elkaar in verband gebracht kunnen worden wat Schapendoezen betreft, weet ik niet. Wel zie ik wezenlijk verschil in gedrag tussen mijn zwarte en grijze Schapendoezen, maar meer valt daar vooralsnog niet over op te merken.

---

[1] Herders waren notoire stropers en hadden een voorkeur voor honden met lange, dichte vachten van onopvallende kleur