Ben houdt het voor gezien

 Hoewel het bos veel minder heet bleef, gaf Ben er toch ineens de brui aan en ging bij een heuveltje onder de struiken liggen wachten op koelere tijden.

Waterhonden verloochenen hun aard nooit

 Normaal loopt hij hier altijd langs de oever omdat de beek hem een halve meter te diep is maar nu het water zo laag staat, begreep Ben gelijk dat de hitte waden verkieslijker maakte.

Ben rustend

 Ben is zich terdege bewust van zijn eigen omvang. Hij graaft zijn kuilen altijd precies op maat.

Ben zoekt het hogerop

  Ik dacht dat hij ditmaal een heus hol in die berg ging graven maar het ging hem toch om het uitzicht.

Ben voelt het aan

Hij regelt zelf zijn warmtehuishouding. Bij lagere temperaturen wil hij liever spelen met de bal op de bouwplaats maar gaat het echt warm worden laat hij die links liggen en loopt langs de poelen, waar hij dan steeds langdurig staat af te koelen.

Ben blijft z'n kop stoten

 

Ben bijna tien

En die jaren gaan tellen. Na Zeven kilometer wandelen gaf Ben er ineens de brui aan, dook de berm in, groef er een extra grote kuil, ging liggen en bleef liggen.