Ben blij vrij aan het hollen

 

Normaal lopen we hier nooit in de vakantie omdat het dan barst van de peuters en Ben daar nog steeds op jaagt maar nu lopen hier alleen maar honden die hij lastig kan vallen, wat weinig kwaad kan want hij bijt nooit honden of andere dieren. Mensen wel, laatst beet hij nog een buurvrouw subiet in haar kruis, toen we op haar botste bij het omslaan van de hoek met een fikse wond tot gevolg die ik niet kon bekijken om voor de hand liggende redenen. Door die lock-down kwamen we haast nooit meer iemand tegen zodat mijn aandacht was wat verslapt.

Overpeinzingen van een bramenzoeker

 Ben plukt net als met mijn eerdere Schapendoezen graag bramen mits ze laag genoeg hangen. Wat niet zonder risico is gezien hun vacht. Overigens is hij zich daar echt wel van bewust want wanneer de bal in de bramenstruiken valt, laat hij die lekker liggen.

Ben laaft zich

Ben drinkt water bij voorkeur als hij er met al zijn poten in kan staan en dan blijft hij doorgaan totdat iets zijn aandacht trekt. Kinderstemmen bijvoorbeeld. Daar is hij bijzonder gevoelig voor, heel anders als mijn eigen Schapendoezen, die negeerden dat geheel.

Graven zit Schapendoezen in het bloed

Die van mij groeven graag gedierte van muizen tot konijnen op maar Ben graaft uitsluitend voor eigen gemak. Vanwege de warmte besloot hij vandaag te proberen een hol in de oever te graven tot hij zich erbij neerlegde dat zulks onbegonnen werk was.

Schapendoezen blaffen bij klokgelui

Ben blaft net als als alle Schapendoezen die ik gehad heb met het luiden van kerkklokken mee. Zelfs op 3 km. afstand, zoals hier het geval is. Ik woon echter maar 500 meter van de kerk en vooral wanneer die religieuzen hun rare rites vroeg in de ochtend uitvoeren, is dat geen pretje. Vooral omdat Ben harder blaft naarmate de klokken luider klinken.

Schapendoezen komen altijd terug

Ben voelt zich nu zo vrij dat hij vaak helemaal uit zicht verdwijnt en minuten lang blijft maar hij komt wel altijd vanzelf weer terug.

Ben blij met crisismaatregelen

Hier heerst op dit moment de stilte van het pre-industriële tijdperk. Zelfs in de verste verte valt geen motorgeluid meer waar te nemen. Daarom durf ik nu midden op de autoweg te lopen met Ben, voor wie een heel nieuwe wereld open gaat.