Nieuwe foto´s van Thaïles kinderen

Deze keer foto´s van een winterwandeling met vier jonge Schapendoezen door de sneeuw:

http://www.hunde-lachmann.de/html/winter-08-09.html

Teuns jachtdrift

Een ander verschil tussen Teun en Baldr is ook dat Teun prooi bijt om te doden en Baldr niet.

Teun bijt alles wat beweegt direct dood, maar haar jachtdrift is ondergeschikt aan haar drang tot  luisteren.

Gelukkig maar, want ze zit vaak genoeg achter een kip aan.

Als ik dat op tijd zie kan ik haar terugroepen.

Ze luistert dan direct en laat zich nog terugroepen als ze de kip al bijna te pakken heeft.

Maar als ze de kip al te pakken heeft voordat ik het in de gaten heb, overleeft ie het niet.

Ze heeft ook door wanneer een vogel nog niet goed vliegen kan, daar blijft ze dan honderden meters achteraan hollen tot ze hem te pakken heeft.

Maar het sterkst uit haar jachtdrift zich tot bij het opgraven van muizen en mollen, een van de oorspronkelijke taken van de Schapendoes.

Dat houdt ze uren achtereen vol en wat ze te pakken krijgt, eet ze op.

Teuns jachtinstinkt sterker dan dat van Baldr

Baldr jaagt alleen op hazen en konijnen en soms op fazanten, als hij ze hoort roepen.

Teun echter jaagt tijdens het uitlaten continu op alles wat zich boven en onder de grond beweegt.

Ze loert altijd naar de berm of ze wat ziet of hoort en een verse molshoop roept een onweerstaanbare drang tot graven bij haar op.

Hoort ze een fazant dan gaat ze net zo lang zoeken tot ze hem gevonden heeft en ze gaat op de plek waar ie opvliegt steevast zoeken naar kuikens.

Bijten ook om andere reden rasspecifiek

Schapendoezen werden vroeger ook voor de jacht gebruikt en het jachtinstinkt hoort derhalve tot de eigenschappen van het ras.

Van de Schapendoes werd bij de jacht verwacht dat hij de prooi doodbeet en eventueel opvrat.

We hebben het dan ook over de jacht op ongedierte als mollen en muizen, ratten en marterachtigen enz.

Bijten van Teun destijds dodelijk

Yoda had net zo'n hekel aan Baldr als Teun destijds had aan Jofr.

Een verschil is natuurlijk dat Jofr al 13 was en Teun pas twee.

Maar dat wil niet zeggen dat Jofr zich als een oud dametje gedroeg, want zoals de meeste Schapendoezen van die leeftijd was ze nog net zo aktief als in haar beste dagen.

Dat de bijtdrempel bij Teun totaal ontbrak waar die bij Yoda juist zo hoog bleek, heeft volgens mij vooral te maken met het verschil tussen reuen en teven.

Al gedroeg Yoda zich volgens de literatuur nogal teefachtig door steeds opnieuw het gevecht aan te willen.

Normaal blijven reuen namenlijk niet vechten en zeker niet als de ene zich duidelijk overgeeft, althans het gevecht probeert te ontwijken, zoals Baldr deed.

Bijten van Yoda blijk van kwaliteit

Dat Yoda van zich afbeet toen hij verkeerd behandeld werd is dus alleszins verklaarbaar vanuit het rastypische van de Schapendoes.

Overigens had Yoda wel een hoge bijtdrempel naar andere honden, althans andere Schapendoezen.

Dat bleek uit het gegeven dat ik na een vechtpartij tussen beide broertjes nooit ook maar een  schram kon vinden, ze hapten alleen plukken haar uit elkander.

Bijten bij Schapendoezen

Eigenlijk is bijten niet het juiste woord voor wat Schapendoezen doen met hun tanden.

Happen vind ik een veel betere omschrijving!

Overigens is dat happen niet altijd slecht bedoeld.

Die van mij althans bedoelen het vaak vriendelijk als ze in me happen, ongeveer zoals een mens je op je schouder zou kloppen of een kneepje zou geven.